Donorweek

Van 12 tot en met 19 oktober is het donorweek.
Graag wil ik jullie dan ook verwijzen naar mijn eerder geschreven bericht over donorregistratie.
Of het antwoord nou JA of NEE is, het is hoe dan ook belangrijk om dit te laten vastleggen.

Mijn eerder geschreven bericht lees je hier

Even voorstellen: Zen

Knappe "Zenneman"

Jaren geleden maakte ik, tijdens het aan huis bezoek van een patiënt, voor het eerst kennis met een Rhodesian Ridgeback. Ik wist meteen: als ik ooit de tijd en ruimte heb voor een hond, dan wordt het een Ridgeback!
Voor mij is het een hond zoals een hond bedoeld is.
Snel, maar niet de snelste, sterk, maar niet de sterkste en groot, maar niet de grootste. Gewoon een mooie, gespierde en atletische hond.

De Ridgeback (ook wel Pronkrug of Leeuwenhond genoemd) komt oorspronkelijk uit Rhodesië, wat nu Zimbabwe is.
Hij werd gebruikt voor het bewaken van slaven op de plantage, bij de jacht op leeuwen en het bewaken van het erf.
Ze staan vooral bekend om hun eigenzinnigheid, zo gaan ze bijvoorbeeld écht geen 30x de bal voor je halen, 1-2-heel misschien 3 keer en dan mag je die bal lekker zelf gaan halen.

We vonden een goede, kritische fokker, aangesloten én goed bekend staand bij de rasvereniging. Gingen kennis maken met haar en haar honden, kwamen door de "ballotage" commissie en mochten vervolgens wachten tot de pups geboren werden.

Arme moederhond, ze baarde 13 pups! (Er bleven er 12 in leven)
Met 5 weken mochten we voor het eerst komen kijken. En we gingen nog een keer met 6 en 7 weken.
Toen we gingen kijken was het al snel duidelijk welke pup uit die berg waggelende hoopjes hond voor ons was. Niet één van de "haantje de voorste", niet het onzekerste pupje, maar juist die die even de tijd nam om alles te observeren en vervolgens heel nieuwsgierig over zijn broertjes en zusjes heen klom. Een mooi reutje, met een beetje wit op zijn borst en een paar witte haren op één van zijn tenen. Zen, dat werd de naam waar we van hoopte dat hij ernaar zou luisteren ;-)

Smelt! (5weken oud)

Onze knapperd! (6 weken oud)

Een grote kluwe puppy's, zoek het zwarte touwtje! (7 weken oud)

Voor we Zen op mochten halen werd hij eerst gechipt, ingeënt en nagekeken door de dierenarts.
Toen we hem dan eindelijk mee naar huis mochten nemen, kregen we een zak puppy-voer en één van de 12 knuffels die sinds de geboorte van de pups in hun uit de kluiten gewassen mand had gelegen.

Wanneer wij niet thuis waren, zat hij als pup in een grote bench,
met zijn knuffel.

Deze knuffel heeft heel wat operaties ondergaan, inmiddels staat hij als souvenir op de kast.

Toen we een keer bezoek hadden en even naar boven gingen, bleef hij "los" alleen in de kamer, dat hebben we geweten, hij heeft de portemonnee van de visite met inhoud en al zorgvuldig stuk gekauwd. Nogmaals sorry Eva!
Ook bleek je hem heel goed naast je bureau te kunnen parkeren als papierversnipperaar ;-)

Met de baas mee naar de zaak, functie: papierversnipperaar

 We deden de puppy en de jonge honden cursus. De cursus verliep prima, behalve het commando "af". Want ons eigenwijsje heeft niet zoveel haar op zijn buik en dan is de grond heel koud. De volgende keer vleide hij zich bij het commando "af" dan ook heerlijk op een kleedje in plaats van op het koude gras.
Het commando "hier" had hij gelukkig snel begrepen.


Monsterlijk leuk!

Op zich luistert hij prima, maar hij doet z'n ras eer aan met zijn eigenzinnigheid, zelfstandigheid en probleemoplossend vermogen. Hij is soms wat selectief in het opvolgen van commando's, omdat hij zich afvraagt welk nut het opvolgen ervan heeft en of hij het wel of niet nodig vind. Het is dan ook geen domme labrador (sorry lab-lovers) die je constant aankijkt of hij je ergens mee kan plezieren. Daar zou ik dus echt gestoord van worden!

Toen we in Utrecht woonden moesten we hem altijd aangelijnd uitlaten in het park. Hij begon al te stuiteren als je alleen al opstond van de bank.
Hier op de boerderij is hij wat dat betreft een stuk rustiger geworden, loopt hij in en uit wanneer hij wil, hij maakt zelf de voordeur open en tikt tegen de woonkamerdeur met de bedoeling dat wij die open of dicht doen.Wat de deur betreft; hij kan hem behalve open, ook dicht en op slot doen, terwijl jij buiten bent. Dat is wel slim van hem, maar niet zo handig.
Als het regent maakt hij bij de voordeur rechtsomkeert "ik houd het nog wel even op baas". Tja, je roots liggen in Afrika of niet... In de winter ligt hij dan ook het liefst IN de houtkachel. De Ridgeback staat niet voor niets bekend om het vermijden van energie verspilling.

Op de boerderij of in het bos is hij helemaal in zijn element!

Als jonge hond is hij een keer erg geschrokken van mijn paard Diesel, hij liep onder hem door terwijl Diesel net een stap naar voren deed en zo Zen een duwtje gaf met zijn achterbeen. Sindsdien bleef hij lange tijd uit de buurt van paarden. Nu we op de boerderij wonen is hij niet meer bang, waagt zich voorzichtig in de wei of paddock en blaft soms heel dapper om ze uit te dagen, maar als ze op m af lopen smeert hij 'm snel.
Wanneer ik bij de paarden ben, is hij altijd in de buurt:

Klaar voor een buitenritje

Ook heeft hij al jong kennis gemaakt met schrikdraad, door er in te bijten, het effect maakte grote indruk. Vorig jaar was hij het even vergeten, dus toen hij niet diep genoeg had gebukt om onder het hek door te komen, kwam hij jodelend het erf over gerend.

Het is geen enthousiaste eten wanneer het zijn brokken betreft, hij eet als hij zin heeft. Ander eten is een heeeeel ander verhaal. Niks is veilig en hij komt echt overal bij. Hij eet alles wat niet hém eerst opeet.
Gelukkig heeft hij blijkbaar een maag van lood, zo heeft hij al achter zijn kiezen:

• een zak met 10 oliebollen
• een complete -zelf gebakken- Sachertorte (chocoladetaart) vers uit de oven
• vlees wat op het aanrecht stond om te ontdooien
• een zak krentenbollen

En nog heel veel "klein snaaiwerk" zoals een kaas plankje, stukjes worst, ontdooiende of alvast gesmeerde boterhammen of pap voor de kinderen die nog even af moest koelen.
Sinds de kinderen er zijn kan hij natuurlijk helemaal zijn lol op.
Ik wilde een NIET bedelende/schooiende hond, dat is jammerlijk mislukt.

Gelukkig is Zen een goede waakhond, alleen al door zijn formaat en zware blaf, bedenken de meeste onverwachte/onaangekondigde/ongewenste bezoekers zich eerst even, voor ze uit de auto durven te stappen.
Dat is fijn, wanneer je afgelegen woont, zoals wij.
Het is geen blaffer. Maar áls hij blaft, en dan met name 's avonds en 's nachts, dan kan je maar beter even gaan kijken, want zeker weten dat er dan wat aan de hand is. Overdag kan je niet 100% vertrouwen op zijn geblaf, soms ziet hij spoken, of blaft hij omdat hij HELP! een paard ziet bewegen, en soms blaft hij niet, omdat hij denkt: "Oh, heb je die auto weer", als het iemand is die hier vaker komt.

Ondertussen is het toch ook een groot mietje vooral voor harde geluiden; onweer, vuurwerk, geweerschoten van de jagers, maar ook juichen bij een doelpunt tijdens een EK of WK. Dan weet hij niet waar hij het zoeken moet.
Ook houd hij niet van zwemmen, pootje baden doet hij wel, maar dat is blijkbaar verkoelend genoeg.

We hebben er voor gekozen dat hij z'n ballen mocht houden, zolang hij zich gedroeg. En dat heeft hij gedaan, dus hij heeft ze nog steeds.
Het is geen wegloper, hij kan prima los wanneer we bijv. naar het bos gaan. Wel was hij EIN-DE-LOOS aan het snuffelen (op puppy-cursus uitgelegd als de krant lezen) in de parken van Utrecht, maar ja, hier op de boerderij komt geen hond, dus valt er weinig te snuffelen. Bij sommige visite is hij wel wat dominanter en gaat hij "rijden", dat is wel vervelend, maar komt gelukkig weinig voor. 

Zen en de kinderen gaan ook goed samen, dat vond ik wel spannend, als je al een hond hebt wanneer er kinderen geboren worden. Zowel de kinderen als hij "weten" de regels en je moet ze natuurlijk nooit alleen laten met elkaar.

Zen wordt ook nooit buitengesloten, bijvoorbeeld wanneer er
 in (of in dit geval: uit) de zandbak wordt gespeeld ;-)

Het enige jammere is, dat mijn voornemen jammerlijk is mislukt. Ik wilde namelijk een hond die NIET springt en NIET bedelt. Dat is beiden niet gelukt. En vooral dat laatste is sinds we kinderen hebben alleen maar verergerd, want die knoeien....of ze werken aan hun band.

Zo bouw je dus een vriendschap op voor het leven ;-)

Hij is ook nog eens dikke vriendjes met onze kat Jop. We waren bang dat Jop vrijwillig zou verhuizen zodra Zen zijn intrek zou nemen, maar Jop is helemaal verliefd op Zen. Ze wisselen kopjes en likjes uit. Ongelooflijk!

Het is echt een goede lobbes, die (bijna) alles goed vind, kijk maar:

 

 

 

 



 

Meer weten over de dieren van Boerderij Zinin? Kijk hier voor het verhaal van Diesel, één van mijn paarden.

Afscheid en een nieuw avontuur

Morgenochtend gaat zoonlief voor het laatst naar de peuterspeelzaal.
Eind deze maand wordt hij 4 jaar en daarom mag hij volgende week beginnen met wennen op de echte school.

Als afscheids traktatie maakte ik een luchtballon, waarvan het "mandje" een doosje snoep is.
Aan de ballon hangt de tekst "Ik vlieg er vandoor, op naar een nieuw avontuur!".

De juffen van de peuterspeelzaal krijgen een leuke weckpot met allerlei soorten
hartjes.

De luchtballon maken is niet zo moeilijk, het is het aantal, dat er voor zorgde dat ik 3 avonden druk was met knippen en plakken en knoopjes leggen. Maar nu zijn ze dan klaar, precies op tijd!

Een korte beschrijving, mocht je er zelf één willen maken:

Vouw een vierkant gekleurd papiertje dubbel.

 

Teken een halve luchtballon.

Knip deze uit.
Ik deed dit in 6 verschillende kleurtjes.

Plak de nog dubbelgevouwen, "halve ballonnen", aan elkaar met een stukje touw er tussen (en na 3 lagen nog een keer een stukje touw er tussen) en laat aan de onderkant een flink stuk uitsteken, want hier bind je straks het doosje aan vast.
Laat dit even drogen en plak hem dan "rond" (dus de bovenste op de onderste)
Knoop het snoepdoosje vast met de touwtjes. En klaar is de luchtballon!
(Pfiew, best lastig om uit te leggen zo op "papier")

Wat doe jij wanneer je kind mag trakteren? Ga je zelf knutselen of koop je iets kant-en-klaars?

Moestuin maandag: Guerrilla tuinieren (10)

Van het weekend was ik geveld door een griepje. Sinds we kinderen hebben ben ik nog nooit zo vaak ziek geweest! En ik ben niet zo goed in ziek zijn....Want er is altijd genoeg te doen.

Maar goed vandaag een Moestuin maandag bericht, maar dan anders.
Gisteren lag is dus ongeveer de hele dag op de bank, vooral te zweten en te slapen. Maar wanneer ik wakker was struinde ik documentairenet.nl af naar interessante (korte) documentaires. En toen kwam ik deze tegen. Een erg leuk initiatief. Kijk maar eens:

Ron Finley (guerrilla-tuinier)

Recept: Hazelnoten likeur (2x)

Hazelnoten likeur met kaneel

Ingrediënten:
- 1 liter alcohol (35%)
- 500gr hazelnoten (geroosterd en daarna grof gehakt)
- 250gr bruine basterdsuiker
- 1 kaneelstokje
- de rasp van een halve citroenschil

Bereiding:
Mik alles bij elkaar in een weckpot, bewaar deze op een donkere, koele plek.
Regelmatig even schudden en na 8 weken is de likeur klaar.
Giet het mengsel door een zeef, vervolgens eventueel nog door een koffiefilter en verdeel over een paar leuke flesjes.


Hazelnoten likeur met vanille

Ingrediënten:
- 1 liter alcohol (35%)
- 500 gr hazelnoten (geroosterd en daarna fijngemalen met de keukenmachine)
- 200gr kristalsuiker
- 1 vanillestokje (open gesneden en vervolgens in stukjes van 1 cm gesneden)
- de rasp van een halve citroenschil

Bereiding:
Mik alles bij elkaar in een weckpot, bewaar deze op een donkere, koele plek.
Regelmatig even schudden en na 8 weken is de likeur klaar.
Giet het mengsel door een zeef, vervolgens eventueel nog door een koffiefilter en verdeel over een paar leuke flesjes.

Nuts!!!

In mijn laatste bericht voor de vakantie (hier), had ik al een foto geplaatst van een paar flinke glazen hazelnoten, maar inmiddels heb ik emmers vol geraapt.

Het plan was om zelf hazelnootpasta te maken, maar tijdens het googlen naar recepten hiervoor, kwam ik ook wat eenvoudige likeur recepten tegen.
Leuk, dat doe ik, dacht ik toen nog enthousiast.

Man, wat een werk.
Voor je een kilo gepelde hazelnoten hebt ben je wel een paar uur verder!
Dus daar zaten we, manlief en ik, op de bank, met 3 bakken tussen ons in;
1 met de geraapte hazelnoten, 1 voor de schillen, 1 voor de gepelde nootjes. En ondertussen keken we een film.

 Na 2 avonden en nog een middag, waarbij zelfs 2 jarig dochtertjelief hielp en een waar talentje bleek te zijn, waren we er wel klaar mee. Die middag voelde ik me trouwens net zo'n oer-familie. De man was aan het jagen voor voedsel (ehm...naar de zaak), zoonlief keek tv (niet helemaal oer-verantwoord) en de vrouwen zaten in berenvel in hun grot het eten te verwerken.

 Maar goed...hazelnoten. Uiteindelijk had ik 1,5 kilo gepelde hazelnoten.

De gepelde hazelnoten heb ik eerst geroosterd in de oven. Een handige beschrijving hoe je dat doet vond ik hier op de site van de notenspecialist.
Het rook heerlijk in huis! Als je ons huis in stapte waande je je in een ware notenwinkel.
Door de hazelnoten in een theedoek over het aanrecht te "kneden", verwijderde ik de bittere velletjes.

Een deel van de hazelnoten heb ik opgestuurd naar mijn papa-stief, die een serieuze noten tic heeft. Wanneer hij 's nachts niet kan slapen, MOET hij nootjes eten. Leuk kaartje erbij met de tekst "Zinin een nootje?!". Als het goed is heeft hij ze vandaag ontvangen.

De rest van de noten heb ik, grof gehakt of fijn gemalen, verwerkt in 2 verschillende likeuren. Eén met vanille en één met kaneel.

 

Ik ben benieuwd welke het lekkerste zal zijn.

Maar voor nu kunnen we geen noot meer zien, hier op Boerderij Zinin.
Of het moet een pepernoot zijn.

Vakantiegevoel

In het "Flow vakantieboek" en het "Psychologie magazine zomerdoeboek" stonden dingen om blij van te worden op vakantie omdat dát jou het vakantiegevoel geeft.

Dus tijdens de vakantie heb ik ook een lijstje gemaakt.

 

 

Je weet dat je vakantie hebt wanneer:

• Je zoontje tijdens het opstijgen van het vliegtuig zegt dat hij niet meer in die kleine huisjes past
• Je zoontje zich vervolgens afvraagt of hij nu in de ruimte is
• Je het eelt van je handen ziet verdwijnen
• Je ontdekt dat je ook nagels zónder rouwrandjes kan hebben
• Je ontdekt dat je nagels zelfs lang kunnen groeien (en niet voortijdig afbreken of geknipt worden ivm onhandig)
• Je daarom ook je nagels meteen maar eens lakt
• Je dat vervolgens iedere dag doet in een kleur die matcht met je fleurige zomerjurkjes
• Je de keuze hebt tussen die ene slippers of die andere, maar uiteindelijk grotendeels op je blote voeten loopt
• Je warme stenen onder je voeten voelt
• Je heel snel over het strand loopt, want gloeiendheet zand
• Je heel veel zandkastelen bouwt en grachten graaft
• Je wakker word van wakkere kindjes ipv de wekker
• Je man de krekels wel hoort omdat ze hier op een andere frequentie tsjilpen
• Tomaten nóg lekkerderder smaken
• Het avondeten aanbrand omdat je niet gewend bent aan inductie (en je dus pizza gaat halen)
• Je heel veel ijsblokjes koopt voor in de vriezer
• Je haren al bijna weer droog zijn als je de douche uitstapt
• Je niet weet welke dag van de week het is, laat staan hoe laat het is
• Je afvragen hoe laat het is, maar niet gaan kijken, want lekker belangrijk
• Je naar bed kunt gaan zonder eerst nog dingen te moeten doen of klaarleggen
• Je meerdere keren per dag doucht
• Je man 's avonds geen zakelijke telefoontjes krijgt
• Je je überhaupt niet druk maakt of je je telefoon wel bij je hebt
• Je na een paar dagen je vaste supermarktje hebt voor lekkere verse broodjes
• Je man de lokale specialiteiten proeft en daarna wat darmproblemen krijgt (dit is vaste prik op onze vakanties, zowel het proeven als de darmperikelen)
• Je verkeerd rijdt zonder je daar druk om te maken want zo zie je nog wat meer van de omgeving
• Je dochtertje heel hard "tunnel, joepie, tunnel!" roept zodra ze er een ziet
• Je een plan hebt voor de dag, maar dit ook op elk willekeurig moment kan besluiten te veranderen
• Je zoontje zegt: die meneer/mevrouw hoort me niet, terwijl hij bedoeld ze verstaan me niet (wanneer hij heel enthousiast verteld wat hij net heeft gezien of gedaan aan een willekeurige voorbijganger)
• Je smelt omdat je kindjes na een week heel blij tegen iedereen "ola", "adios" en "gracias" zeggen
• Je geniet van kinderbilletjes in zwembroekjes
• Je lekker eet zonder het er die dag weer af te "rennen" en zo eindelijk weer eens wat aankomt
• Je zoontje zegt dat hij zijn vriendje (de hond) mist
• Je zoontje vraagt hoe onze boerderij er ookalweer uit ziet
• Je dochtertje naar de zee wijst en vraagt "zwembad mee?" als de stranddag er weer op zit
• Je iedereen van het gezin aan het eind van de dag met een zanderig zeekapsel ziet
• Je zoute kusjes krijgt
• Je overal in je vakantiehuis zand vind (en het lekker laat liggen)
• Je geniet van de geur van zonnebrandcrème
• Je je 's avonds uitkleed en ziet dat je ondanks het smeren, smeren, smeren tóch n beetje verbrand bent
• Je dus ontzettend geniet van de geur (en de werking) van after-sun
• Je dochter inmiddels zo vaak heeft gedoucht dat ze bij thuiskomst meteen enthousiast naar de douche drenteld ipv moord en brand te schreeuwen
• Je op de Ipad "boer zoekt vrouw" kijkt
• Je zoontje om half 11 's avonds uit bed komt, omdat hij "even naar de sterren wil kijken" en jij dat prima vind (even)
• Je een zwerende vinger krijgt van een nog thuis opgelopen splinter en geen naald of speld bij je hebt om de splinter eruit te peuteren (maar wel pleisters, tape, keelpijnpastilles, pijnstillers, kleine ongelukjes zalfjes en druppels)
• Je er even over doet voor je gezamelijk de juiste vakantiesnelheid hebt gevonden (lees: ik had wat moeite met een versnelling lager in alle opzichten, manlief met het tandje hoger wat betreft alles wat met kinderen en op stap gaan te maken heeft)
• Je zo'n groot bed hebt, dat je elkaar 's nachts kwijt bent
• Je er om moet denken de (huur)auto op slot te doen wanneer je "thuis" bent
• Je eieren moet kopen (want geen kippen)
• Je alles in dezelfde vuilnisbak kan gooien (want geen oud papierbak, composthoop of blije kipjes)
• Je na het eten ontdekt dat je kinderen toch behoorlijk op de grond hebben geknoeid (want geen stofzuigende hond)
• Je man mee "mag" naar de supermarkt en dat een driedubbele bevestiging is waarom dat niet handig is, want "kijk al dat lekkers!" bij de koekjes, chips, vlees- en vooral visafdeling.

En dat je dan thuis komt en de paardjes hinniken zodra ze de auto horen/het pad op zien rijden, de hond je omver springt van blijdschap, er koffie en een verse pan soep klaar staat (gemaakt door onze super-oppas), je kinderen als een blok in slaap vallen in hun eigen bedje, je de paarden weer mag voeren, lekker even in bad kan en dan weer heerlijk in je eigen bed mag slapen.

 

 

Kortom, we hebben genoten met en van elkaar, ik ben weer helemaal bijgetankt, maar uiteindelijk gaat er niks boven ons plekje in Groningen!