Hoe gaat het nu met....

In september 2016 schreef ik mijn laatste blog hier.

Ons meisje zou bijna naar school gaan en ik ging mijn werk weer oppakken.

Alles verliep goed en mijn werkagenda was al vlot bomvol. Natuurlijk was het even wennen en aanpassen en fine-tunen, maar oh wat heerlijk, ik genoot ervan!

Ondertussen genoten we de rest van dat jaar en in 2017 ook van leuke dingen doen.

Vrienden van ons die in Amsterdam wonen, hebben een sloep en daarmee gingen we varen. Wat een belevenis voor de kinderen, varen door de Amsterdamse grachten. We legden aan in een haventje en beklommen de ADAM toren.

Wauw! Wat is Amsterdam grooooot!

We knutselden met vondsten uit de natuur rondom ons erf en van de kinderboerderij.

Katapult. Eikels. Blije kinderen.

We hartje veren

Het meisje verliet de kinderopvang en ging naar school. En met 2 dagen er tussen vierden we een 4^e en 6^e verjaardag.

Ballerina traktatie

Legertaart

We gingen op winterzon vakantie naar één van de Kaap Verdische eilanden: Sal. 

Terug van de zon hadden we geluk met een vers laagje sneeuw. En dat betekend altijd: slee achter de auto en een ritje over onze “oprit”.

"Vol gas mama!"

We deden leuk experimenten:

Voor de 76^e verjaardag van mijn schoonvader hadden we een grote verrassing. Mijn schoonvader ging altijd graag naar oorlogsmuseums en vooral tanks hebben zijn interesse. Hij zou zo graag de “Maus” een keer zien, maar ja, daar was er nog maar één van en die stond helemaal in Rusland in een tankmuseum. We ontdekten dat dat museum sinds kort ook geopend was voor niet-Russen. Dus na een dik pakket van vragenlijsten en belangrijke paperassen te hebben ingeleverd, kregen we toestemming en gingen we met ons viertjes naar Moskou. 

Kubinka tankmuseum

Loodsen en loodsen vol tanks

Een detail van de "Maus" tank ;-)

Wat een belevenis was dat! En nu, in 2020, zijn we zoooo blij dat we dat destijds hebben gedaan…

Zoonlief heeft zijn interesses iniedergeval niet van een vreemde ;-)

In maart en juli deden we een spontane Dinovember actie. Als je een kind hebt dat gek is op dino’s is dat echt ontzettend leuk om te doen. Wij hebben altijd reuze voorpret en de reactie van onze zoon de volgende ochtend is onbetaalbaar.

De dino's hadden met de camera allemaal gekke selfies genomen
en een paar foto's met onze diep slapende zoon!

 Ik deed in 2017 sportspecifieke personal training en ging kickboksen. Sporten, ik vind het zo heerlijk! Soms deed dochter ook mee, of moedigde mij aan.

Zoonlief raakte in de ban van de spelcomputer (van vriendjes), maar van ons mag hij er geen. Dus wat doe je dan? Dan maak je zelf wat!

We trokken er nog steeds regelmatig op uit om de omgeving te verkennen. Zo beklommen we de Martini toren en ontdekten we de Zeegse duinen.

Zeegse duinen

We namen de Teddyberen Express (van de STAR), gingen naar de vliegshow in Oostwold en bezochten 2x de TT in Assen.

We namen een kijkje in Kameleondorp en het Avontureneiland en hielden slangen en tarantula’s vast in de DoeZoo. Als we bij opa en oma Utrecht waren, deden we ook leuke dingen. Het Spoorwegmuseum, een rondvaart door de grachten, shoppen!

We deden een minivakantie in de buurt van de Efteling en bezochten toen ook de grotten van Limburg.

Onze opa Ridgeback Zen  kreeg gezelschap van onze nieuwe aanwinst puppy Dan. 

En mijn merrie Abby beviel van een prachtig merrieveulen, Miss Braveaux. 

Opa Zen

Opa Zen

Puppy Dan

Puppy Dan

Net geboren: Miss Braveaux

En wat doen babies veel? Slapen!

Hier is Braveaux'tje al iets ouder en erg nieuwsgierig!

Ik kreeg een superleuk kraamboeket ;-)

Ergens begin zomer werd de weg vanaf 7.00 afgesloten ivm asfaltwerkzaamheden, maar de kinderen moesten naar school. Dus dat werd 's morgens een ochtendwandelingetje door het land van onze boerenbuur, naar de auto die we de dag ervoor daar klaar neer hebben gezet. 

Vrienden kwamen bij ons hun nieuwe caravan testen. Reuze gezellig! 

De volgende dag gingen we BBQ-en.
"Zin in een stukje kip?"
"Nee, doe mij die haan van vanmorgen maar!"

We vierden het 50jarige huwelijk van mijn schoonouders met een lang weekend op Texel.

Ook dat is een herinnering, waar we nu, in 2020 zo blij mee zijn!

In september overleed onze lieve kat Jop.

Onze zoon haalde in 2017 zijn A, B én C diploma (na heeeeeel lang te hebben moeten wachten om af te mogen zwemmen voor A)

En we vierden wéér 2 verjaardagen, deze keer de 5^e en 7^e .

Unicorn taart

Unicorn traktatie

Bowlingbaan taart

We vonden een ijsvogeltje op ons erf (welke nog steeds in de vriezer ligt om op te laten zetten)

We eindigden 2017 met Kerst op vakantie in Gambia. 

Voor het eerst geen Heilige Abend bij mijn schoonouders…. Ik denk daar nog vaak aan terug.

Volgende keer praat/schrijf ik jullie bij over hoe in 2018 ons leven op de kop kwam te staan en hoe dat nu nog steeds een grote rol speelt in ons leven.

Restje zomer en de toekomst

Wat een heerlijke maand was september, echt een verlenging van de zomer.
Vandaag was het echt over en uit met het mooie weer, maar we gingen nog lekker even aan de slag met een restje zomer.
Eerder deze week zag ik in het tuincentrum wat moois staan, maar de prijs vond ik minder mooi.
Het toeval (of niet) wil, dat ik vandaag langs de weg precies DAT zag staan. Dus ik gooide mijn auto in de berm en nam er een paar mee. Nu staat er wat moois in huis, gratis ipv voor 12,50euro per stuk.....

Mocht je dit ook van plan zijn, zorg dan dat de zaden niet in je tuin belanden, want het gaat om de bloem van de berenklauw en die staat bekend om het veroorzaken van ernstige brandblaren.

Ook was het tijd om de pompoenen te oogsten. Eigenlijk had ik die gezaaid, met als idee om net als voorgaande jaren deze te oogsten met de verjaardag van zoon. Maar na alle verjaardagsfeestjes bij "Ballorig" wil zoon dit jaar ook graag zijn feestje daar doen. Absoluut niet mijn favoriete locatie, maar goed, voor een keertje doen we dat. Zaten we alleen met de pompoenen. Zoon en dochter nodigden hun vriendjes uit en zo hadden we gisteren een bende peuters en kleuters over ons erf heen wervelen. Superdruk, maar volgens mij heeft iedereen genoten.

Pompoenen op de mesthoop

Meiden overleg

Uithollen en daarna een gezichtje uitsnijden

Wat er overbleef...

Maar er was nog een restje zomer in huis en daar zijn we lekker mee aan het knutselen geweest.
We hebben namelijk een record aan ijsjes gegeten en daar hebben we alle stokjes van bewaard.
Tot dusver is de stand als volgt:

boot

Er is volop inspiratie te vinden op het www, dus voorlopig hebben we nog genoeg om te bouwen.


Het meisje is de laatste maand helemaal in to Sjonnie de pony. Kijk maar:

Liefde is...

Tijd om te gaan shoppen, dat moest natuurlijk wel allemaal roze. Want Sjonnie mag dan wel een jongen zijn, het meisje is dat overduidelijk niet.

En dan nu de toekomst. Nog iets meer dan een maand, dan wordt ons meisje alweer 4. Eindelijk mag ze dan naar school, want ooooo wat kijkt ze daar naar uit! Dat zorgt voor een zee van tijd, tenminste, dat stel ik mij heel rooskleurig voor ;-) Ik heb nog even getwijfeld, of ik "gewoon" zou genieten van die niet ingevulde me-time, maar het kriebelt eigenlijk al ruim een jaar, dus ik ga er voor en ik ga weer lekker aan het werk!
Sinds de verhuizing van Utrecht naar hier en de geboorte van de kinderen heb ik heel weinig gewerkt, verwaarloosbaar weinig zou ik bijna zeggen. Nou ja, ik heb natuurlijk kei-hard gewerkt, als familie manager en amateurboerin, maar niet in de zin van een betaalde baan. En ik kijk er zo naar uit om weer serieus aan de bak te gaan, want ik heb ontzettend leuk werk!
Hoe het allemaal precies gaat passen, met kinderen, huishouden en beestenboel, dat weet ik niet. Het is tenslotte een work-in progress, maar voor bijna ieder probleem is wel een oplossing te vinden. (Mijn eerste oplossing is een "poets"!) Ik ben niet van plan om full-time aan de slag te gaan, het idee is nu om 2-3 dagen per week te gaan werken, waarvan 2 dagen onder schooltijd en de derde dag gaan de kinderen een middagje naar de BSO. De oudste vraagt al regelmatig, "mama, waarom MAG ik niet naar de BSO".....de schat!

Ik ben natuurlijk wel een beetje "roestig", dus de laatste maanden van dit jaar staan in het teken van investeren in mezelf qua opvijzelen van kennis en kunde, vakinhoudelijk en op het gebied van zelfstandig ondernemerschap.
In juni volgde ik al een 2 daagse clinic, superleuk, want door me weer in mijn werkveld te begeven, begon er van alles te borrelen. Heel inspirerend en positief.
Met een onderbreking van de zomervakantie, stond er daarna weer van alles in mijn werk agenda.
Ik ontmoette mijn concullega's uit de noordelijke regionen tijdens een interdisciplinair overleg, gecombineerd met een demonstratie van een nieuwe technische ontwikkeling. Dit zorgde ook weer voor inspiratie, omdat je hoort wat er speelt in het werkveld, nieuwe ontwikkelingen, opleidingen, contacten etc.
Er was een netwerkborrel in het midden van het land voor professionals die in dezelfde sector werken. Nu moet je weten dat ik eigenlijk allergisch was voor "netwerken", maar sinds ik een paar gratis online webinars voor ondernemers heb gevolgd (druk aantekeningen makend), kijk ik er heel anders tegenaan en zie ik het leuke en het nut er van in! En zie....op deze netwerkborrel, werd ik bij binnenkomst al aangesproken door één van de organisatoren. Of ik een demonstratie wilde geven op een evenement. Ook weer zo'n ding dat niet mijn ding is. Want kijkende mensen, vragen stellende mensen en oh help straks bak ik er niks van. Ja, faalangst is wél een beetje mijn ding. Maar wederom door één van die gratis online webinars, zei ik gewoon ja. Want, had ik onthouden: "zelfvertrouwen en lef zijn als een spier, die kan je trainen door gewoon te DOEN", en laten spieren nou een behoorlijke hoofdrol spelen in mijn beroep....
Een demonstratie op een evenement staat dus in de agenda genoteerd, help!
Evenals een 3 daagse cursus in Zeeland over 2 weken.
En een 2 daagse cursus in Gelderland in november.

Het is wel een heel geplan hoor voor die cursussen toch ver van huis, met kinderen (wel/niet op school), al die dieren op ons erf en niet te vergeten een man met een eigen zaak (of twee). Maar het is gelukt, net als bij al die andere werkende vaders en moeders ;-)

De afgelopen maand heb ik heel wat afgebeld, gemaild, gegoogled en gedaan (DOEN, niet vergeten: gewoon DOEN) voor de marketing-achtige dingen. Fotoshoot en teksten schrijven, zodat mijn website weer up-to-date kan worden gemaakt, nieuwe visite-kaartjes en bedrijfskleding.
Een heerlijke productieve flow! En oh wat heb ik er allemaal ZININ!

Dromen

"Mama, ik kan niet slapen"
"Ach wat vervelend, hoe kan dat nou?"
"Mijn hoofd doet het niet!"
"Wat bedoel je?"
"Nou, mijn dromen gaan niet aan..."
"Oh, dat is ook wat. Waar zou je over willen dromen?"
"Dat weet ik niet, ik heb alles al gedroomd, ik denk dat ze op zijn!"

De volgende dag zochten we wat bij elkaar uit onze crea-bea voorraad, knipten wat wilgentenen en gingen we aan de knutsel. We maakten een dromenvanger. Nou ja, we..., ik volgde (na de lange introductie..) de instructies op van het filmpje dat ik vond en kreeg ondertussen de aanwijzingen en wensen door van het mannetje dat naast me zat.
Uiteraard moest er ook één gemaakt worden voor het meisje, "maar dan wel roze mama én met glitters".


Ik wist dat dromenvangers gemaakt werden door de indianen en dat ze de goede dromen doorlaten en de slechte dromen tegenhouden.
Nu ik er twee had gemaakt, wilde ik er meer van weten.
De Ojibwe indianen maakten dromenvangers, uiteraard van materialen die in de natuur te vinden zijn.
Er zijn verschillende legendes over het ontstaan van de dromenvangers. Mooie verhalen vind ik dat.

Het web in de ring vangt de slechte dromen, deze verbranden in de ochtendzon.
De goede dromen kunnen door het gat in het midden van het web.
Vaak zitten er kraaltjes of (edel)stenen in het web en hangen er veren onder de ring.
De gekozen stenen en veren hebben ook nog een betekenis, afhankelijk van de steensoort of van welke vogel deze afkomstig is.

Het resultaat van de Zinin dromenvangers:

Rara, voor wie was deze?

 

Foto gemaakt door onze dromer zelf

Die van het meisje heeft trouwens niet lang geleefd, omdat het ding overal mee naar toe werd gesleept en ik niet zo robuust knutsel.
Maar die van zoon hangt op zijn kamer bij het raam, mooie dromen te vangen.

Note to self...

Geen zin om zelf een dromenvanger te knutselen? Ik vond die van Maaneschijn heel erg mooi!