Blij met een dood vogeltje

Omdat wij op het platteland wonen, zijn onze kinderen veel buiten in de natuur en met de dieren bezig. Er leeft veel op en om onze boerderij. Zo leren ze dat bij het leven, ook de dood hoort. De ene keer maakt dat meer indruk dan de andere keer.

Onze prachtige haan Henk lag op een dag zomaar dood in zijn hok.

R.I.P. Henk

Er zitten hier roofvogels en vossen die zich tegoed hebben gedaan aan onze kippen en ook van de net uit het ei geworstelde kuikentjes ging er wel eens een dood. (Lees er hier over: Vossenstreken en Lopend buffet)
Niet gek dus dat wij hier een kippen-massagraf hebben en ook de kippenhemel zo af en toe ter sprake komt. Vooral Henk de haan en zoonlief zijn lievelingskip worden nog regelmatig gemist.

Vorig jaar december vonden we op de boerderij bij opa en oma Utrecht een grote bonte specht. Dat was wel heel bijzonder!

Grote bonte specht

Dochterlief heeft een hele tijd rondgelopen met de specht tegen haar borst gedrukt, tot ze ook klaar was voor de begrafenis.

Afgelopen april lag er 's morgens een dode geelgors voor ons raam.
Het verhaal had ons meisje al snel uitgedacht: "Het vogeltje moest leren vliegen van zijn mama, maar hij durfde niet. Zijn mama zei dat hij het wel kon, probeer het maar. En toen...ja! ik kan vliegen! Boem tegen het raam. (Diepe diepe zucht!) En nu is zijn mama verdrietig en zijn papa ook en zijn grote broer ook, want nu kunnen ze het vogeltje nooit meer knuffelen!".

Wederom liep het meisje er een halve dag mee rond. Toen het vogeltje ook mee naar bed moest ben ik afgehaakt... Er kan en mag veel, maar er zijn grenzen.

Is deze bijgezet in het kippen-massagraf? Ehm...nee, ik heb m in de sloot gemikt. Maar grote broer wist zusjelief te vertellen wat er gebeurd was, toen het vogeltje de volgende ochtend spoorloos verdwenen bleek. Hij was omhoog gegaan, niet gevlogen, maar net als Jezus, helemaal omhoog naar God in de hemel. Hij was er alleen niet uit of het vogeltje dan naar de kippenhemel ging of dat er een aparte vogeltjeshemel was. Tja, Pasen heeft duidelijk indruk gemaakt.

Mocht je denken, hoe weet zij al die vogels bij naam....Dat weet ik dus niet.
Tijdens onze huwelijksdag, die we grotendeels vierden op Boerderij Zinin (voor zwijmel, lees en kijk hier), waren er een tweetal gasten zo verstandig ons een vogelboek te geven.
Meestal raadpleeg ik mijn moeder, maar laatst had ik het vogelboek echt even nodig.
Er lag een prachtig vogeltje, dood, onder onze ligusterhaag.

Ik zag die blauwe veertjes, het enige blauwe vogeltje dat ik ken is de ijsvogel, maar dát kon het toch niet zijn? Het vogelboek gaf uitkomst, het bleek een blauwborst.

Nou ja, zolang we onze kinderen blij kunnen maken met zoiets eenvoudigs als het vinden van een dood vogeltje, hoeven we tenminste geen paard voor ze te kopen.
Oh, wacht....die hebben we al :-D

Diesel en onze zoon (5jr), genieten!

Lopend buffet

De zomer begon in juni eindelijk, dus ik was druk met "buiten leven". Tussendoor zijn we ook nog op vakantie geweest, kortom geen tijd om te bloggen. Maar hier dan weer een nieuwe blog.

Als eerste zal ik een update geven over de kippen, want er is inmiddels alweer van alles gebeurd in en om de kippenvilla.

Op 6 juni werden de 6 kippenkinderen van Henk geboren.
Al na een paar uur was er eentje dood. Tja zo gaat dat soms.

De kuikens, van de kleur die het kuikentje rechtsonder heeft waren er 2.

Helaas is een paar dagen later knappe Blondie ook dood gegaan.
Zo bleven er nog 4 kuikens over.

Voor we op vakantie gingen, heb ik de kuikens weer met bench en al buiten gezet en de "grote kuikens" bij de rest in de villa. 
Dat ging verbazingwekkend goed! Het was wel grappig om te zien dat ze in hun 2 originele groepjes over het erf scharrelden. Het groepje van Henk met zijn 2 chickies en de anderen apart in een ander groepje.
Het enige dingetje was dat de "Groningers" blijkbaar nogal dicht bij hun kippenroots  blijven. Normaal gesproken kan ik, zodra het gaat schemeren, het hok afsluiten voor de nacht, want dan gaan de kippen uit zichzelf het hok in en op stok. De "Groningers" gingen ook op stok, maar dan wel op een ECHTE:


Je kan de boom in met je kippenvilla, wij slapen hier!

Na de vakantie gingen de 4 "baby-kuikens", zoals ons kleine mannetje ze noemt, in het gerepareerde hok wat nu leeg stond.
Inmiddels was duidelijk zichtbaar dat het 1 haantje en 3 hennetjes waren. Dat verschilt blijkbaar van soort hoe snel je dat aan de kam kan zien. (Het "vleugel-sexen" heb ik deze keer niet eens geprobeerd.)
Op een morgen vond ik 2 kuikens dood in het hok, door de tralies heen aangevroten c.q. onthoofd. Henk hoefde geen competitie meer te vrezen, want het was het haantje en één van de hennetjes.
De  2 overgebleven kuikens mochten overdag los met de kippen, zodat ze konden kennis maken en hopelijk ook snel hun intrek zouden kunnen nemen in de kippenvilla.
Vervolgens was ik op een middag het lievelingskuiken van zoonlief kwijt.... Het enige wat  ik terug vond was een grote berg veertjes.
Gelukkig kan hij met zijn 2,5 jaar nog niet zo goed tellen en werd het kuiken door hem dan ook niet gemist.  Maar ik was hier inmiddels toch best n beetje ziek én zat van!

De jagers die de percelen rondom ons huis "bijhouden", hadden via-via gehoord dat we misschien last hadden van een vos. Dat was volgens hun bijna niet mogelijk, aangezien alle vossenholen op de akkers in de buurt leeg waren. Maar ze vertelden wel dat vossen soms wel 25km! ver van hun hol af gaan om te jagen, vooral als ze wat grotere, hongerige jongen hebben. Omdat op de akkers nu gewassen stonden, kon er niet gekeken worden of er inderdaad een vos zit.
Begrijp me goed, ik ben geen fan van jagen, maar ik heb deze jagers vaker gesproken en heb wel het idee dat dit "nette" jagers zijn, die alleen schieten wat nodig is. Al denk ik dan direct: is jagen echt nodig om de wildstand in balans te houden? Zelf zou ik het in ieder geval niet kunnen, een dier doodschieten.

Maar goed, toen tenslotte ook nog één van de 2 overgebleven kuikens op klaarlichte dag werd opgegeten, was ik er helemaal klaar mee.
Het eenzame kuiken mocht ook verhuizen naar de grote kippenvilla en werd gelukkig niet (ook nog eens) doodgepikt, maar redelijk geaccepteerd.
Sindsdien is het lopend buffet voor de vos (?) gesloten. De kippen lopen dus niet meer gezellig over het erf te scharrelen. Dat is inderdaad jammer, maar ik heb BOFkippen in plaats van PLOFkippen en ik vertik het om ze één voor één op te laten eten door een roofdier.