Genieten in augustus

Sinds afgelopen maandag is alles weer "back to normal" en dat gestructureerde ritme is ook wel weer prettig. Maar wat was het fijn dat we hier in het noorden die laatste week met tropische temperaturen nog vakantie hadden!
Naast een verschrikkelijk verdrietige gebeurtenis, was ook augustus een maand vol leuke dingen.
Kijk je weer mee?

5 augustus was het D-day, of eigenlijk V-day. Zou het goed zijn gegaan met het vruchtje en zouden we een hartje zien kloppen op de echo?
Ja hoor, eindelijk, na 2 seizoenen van ontelbaar veel ritjes naar de hengstenhouder en heel wat inseminaties, is er nu een veulentje in de maak! Als alles verder goed blijft gaan, hopen we half juni op een gezond veulen met moeder.

Ook zwaaiden we die dag onze kinderen uit, toen ze weg reden met oma in de camper, klaar voor hun logeeravontuur. En wat deden ze het super onder mijn moeders liefdevolle vleugels. Natuurlijk was er ook soms een traantje, maar dat mag, want je mist iemand omdat je van diegene houdt, zo hebben we uitgelegd. Ze hebben het zo ontzettend leuk gehad. Want in "het westen", daar gebeuren weer hele andere dingen en daar is zo veel te zien en te doen.

Ze gingen naar Madurodam

...naar het ruimtevaartmuseum
 

....vliegtuigen kijken bij Schiphol

...kijken bij de modelvliegtuigen

....naar de bloemencorso

....naar opa's werk, met opa op de scooter en dan ook nog eens gas mogen geven!, op de spoorwegbrug staan terwijl er treinen onder je doorrazen (en ook nog naar je "toeteren"), ooms en tantes die even aan komen waaien (want die wonen allemaal daar) om je nagels te lakken, samen foto's te kijken, verhaaltjes te lezen voor het slapen gaan, en natuurlijk mochten ze een paar keer op blijven tot ze omvielen van de slaap.
Ondertussen 240km verderop, propten wij onze auto vol bij de Gamma en begonnen we met de make-over van de kinderkamers. Alles weer een nieuwe laag latex en lak, meubeltjes van de kringloop en Marktplaats pimpen, we gingen als de brandweer, zo zonder kinderachtige onderbrekingen.

We namen een snipperdag om onze trouwdag te vieren, even relaxen in de sauna, heerlijk.
En toen arriveerde de hulptroepen, oh waar zouden we zijn zonder hulptroepen!
Wat verkijk je je toch altijd op hoeveel tijd sommige dingen kosten, zonder hulp hadden we het echt nooit gered alles op tijd af te hebben.
G. stortte zich op elektra dingen, nieuwe lampen ophangen, kabels verlengen en verleggen, allemaal dingen die mijn man zijn roeping niet zijn.
N. had overal lak aan,

 

maar zonder af te plakken of te knoeien.

Dat afplakken, daar was mijn man heel druk mee, maar toch liet hij een walk of fame achter...

Een kleine impressie van het resultaat van de kinderkamers:

De voertuigenkamer van zoonlief.

Gepimpt schoolstoeltje (Marktplaats) en secretaire (Kringloop),
vliegtuigjes gemaakt door Opa Utrecht.

 

De prinsessenkamer van het meisje.
Bijzettafeltje (Marktplaats) en schoolstoeltje (Kringloop)

Tent gemaakt van een houten wasrek (Marktplaats)
en tafellakens (Xenos), boekenrekjes (kruidenrekjes van Ikea)

Wat was het fijn om onze schatjes weer te zien toen we ze op gingen halen! En oh wat was het genieten om die snoetjes te zien en hun reacties te horen bij het zien van hun nieuwe kamers!

In april hadden we er een "datumprikker" uitgegooid. Het was tijd voor een feestje, een hele lijst met redenen hadden we; 7 jaar getrouwd, niemand in de zomer jarig, nooit een housewarming gegeven en ga zo maar door. Uiteindelijk komt het er op neer dat er altijd een goede reden is voor een feestje, simpelweg omdat het fijn is om samen te zijn en te genieten met je liefste familie en vrienden. Sommige dingen moet je doen, omdat het kan, want morgen kan het zomaar anders zijn.
De uitnodiging vertelde niet meer dan dat we een "battle of the sexes" zouden gaan doen met aansluitend een barbecue.

We haalden stro bij de buurman, pallets uit het distributiecentrum, vaten en autobanden bij de sportclub, toiletwagen van de manege en ook de slijter en slager werden bezocht.

Ik deed een poging om de spanning op te voeren wanneer ze ons pad op kwamen rijden.
Maar wat gingen we nou doen?
Paintballen in ons eigen weiland! En nog heel lang nagenieten (en blauwe plekken tellen ;-))

Winnende damesteam

De allerbeste....het valsspelende winnende mannenteam

Mocht je denken, nou, dat was het wel voor augustus...
Nee hoor, we werden nog bij de notaris verwacht, voor de overdracht van het huis in Utrecht.
En nog steeds duurde de vakantie voort, gelukkig ik had nog wat ideetjes op de Zomerbucketlist staan.
Zo haalden we zusjelief op van het ene ochtendje opvang per week,

 

lekker op de fiets, om daarna te gaan picknicken.
Ik maakte een uitstapje met de kinderen naar "De Naturij" (speeltuin, mini zwembadje, kinderboerderij, verkeerspark, diverse boswandelroutes). Niet duur en de kinderen vonden het erg leuk.
Tijdens de tropische dagen hadden we heel veel waterpret. Bij ons favoriete meertje, met elkaar en met een vriendje.

 Met de bootcamptraining bij 31graden 

En met opa en oma Utrecht bij een ander prachtig meertje

 

Beachballen vinden we leuk!

 

We sloten de vakantie af met de "Baas voor één dag"-dag.
Ons meisje was nog net niet in tranen, want die wilde geen baas zijn. Onze zoon daarentegen zag het helemaal zitten.
De regels zijn simpel: papa en mama zeggen overal ja op, behalve als het niet veilig is of wanneer het veel geld kost. (Vooral dat ja zeggen maakt het erg leuk, want hoe vaak zeg je niet "straks lieverd, ik moet eerst.... nee, niet nu....een andere keer....zometeen".)
Verrassend genoeg kwam bij het ontbijt totaal niet bij ze op om wat anders te bedenken dan het gebruikelijke broodje, schattig, die onschuld.
Na de zwemles (sorry schatje, dit is de enige verplichte activiteit van Baasdag) werd er gekozen voor Ballorig, maar niet zonder eerst door de wasstraat te zijn gegaan met de auto, want dat is ook heel leuk blijkbaar :-)).
Terug van Ballorig, moest er een chocoladetaart worden gebakken. Helaas bleken de juiste ingrediënten niet op voorraad (ja jongens, als je iets wil bakken moet je eerst naar de supermarkt), maar een doosje met daarop de tekst "maak je eigen chocoladeletter" maakte alles goed.

Terwijl de chocoladeletter afkoelde in de koelkast, werden we allebei opnieuw aangekleed. Zo werd een nog net niet fluoriserend oranje Koningsdagshirt achter uit de kast gevist (daar lag hij niet voor niets) en moest ik mijn miskoop (lees te klein en onmogelijk om op te lopen) naaldhakken aan.

 

Om vervolgens allemaal op een fiets te stappen incl. picknickbenodigdheden en visgerei, voor een fietstochtje (ja ja, fietsen is helemaal da bomb!, komt door die übercoole nieuwe fiets uiteraard)

 

 

 Een half uur na aankomst, kwam de conclusie van zoonlief dat de vissen niet wilden bijten omdat ze "op vakantie waren" en werden we vriendelijk verzocht snel ons boeltje maar weer te pakken, want we gingen naar huis, een film kijken.

 Papa moest zich tijdens de film omkleden, een net pak aan, gelukkig kon dat prima met een simpel wit t-shirt en sneakers, en bij gebrek aan mama's trouwjurk (die hangt elders) werd ik eerder al verzocht een tijgerprint (oh neeeeee!) -achtige jurk aan te trekken, want dit flamboyant uitgedoste gezelschap ging uit eten, bij de pizzeria. Waar zoonlief een cola bestelde, nog een cola bestelde en een hele pizza opat! Daar zag ik toch eindelijk iets van mijn genen doorschemeren, jeej!,  eten als een bouwvakker, maar mager als een lat.
Eenmaal thuis, werd er gewacht tot het nacht werd (lees schemering, lees circa 21uur, lees 2 uur na bedtijd), zodat we met de zap-lamp (vooral hardnekkig verkeerd blijven zeggen) nog een nachtwandeling konden maken. Wat werkelijk prachtig was, want we werden gevolgd door hond én poezen, zagen de vleermuizen, hoorden de krekels en gingen op het nog warme asfalt van "ons pad" zitten/liggen, om de verderop drijvende wolken, waarin het onweerde, te bewonderen.

Ja, het was een prachtige lange schoolvakantie, met heel veel kleine en grote genietmomenten...

Shit...wat een drukte!

Het is ons inmiddels duidelijk dat de winter (bijna) voorbij is.
Zo rustig en verlaten als ons stekkie in de winter is, is het de laatste 2 weken niet meer. De trekkers en vrachtwagens vol mest rijden af en aan. De boeren zijn druk in de weer! Met het bewerken van hun akkers en grasland; frezen, ploegen, mest uitrijden, mest injecteren of met de weidesleep eroverheen.
En aangezien wij ik een amateur boerin ben, doen wij hier ook aan mee.

De steeds maar "aangroeiende" mesthoop, waar we in oktober nog zo leuk pompoenen van hebben geoogst, die is niet meer.
Vanaf 1 februari 2015 mocht er mest worden uitgereden, maar toen was het weer nog even niet zo geschikt, vanwege die bakken nattigheid die uit de lucht kwam vallen weet je nog?! Inmiddels is het weer flink opgeknapt en zijn de akkers en weilanden niet meer zo nat. Dus de loonwerker werd gebeld en die kwam met 2 machines. Een tractor met grote bak en een grijper.

De mesthoop verdween in de grote bak achter de tractor en werd uitgereden over ons weiland.

Met hun grote machines is onze hoop mest maar een kleintje en ons weiland een postzegel, het was dan ook, heel toepasselijk, binnen een poep en een scheet gebeurd :-)

Een paar dagen later reed ik langs de boerderij van de buurman, (die van de blije kippen waar Clarien het over had), en zag dat hij z'n weidesleep achter de trekker had. Dus buurman gebeld en ja hoor, die had wel even tijd aan het eind van de middag, om ons weiland te slepen.
Mocht je je afvragen wat het nut is van een weidesleep.
De paarden hebben bijna de hele herfst en winter op het grasland gelopen waar we straks weer ons kuilhooi van hopen te oogsten. Dus er liggen mesthopen. En er zijn bepaalde plekken in het land waar ze meer mest deponeren, fijne aardstralen ofzo...hihi. Maar goed, door de wei te slepen worden deze hopen uit elkaar gesleept en wat meer verspreid. Daarnaast trekt de weidesleep ook het oude dode gras los en zorgt het voor beluchting.

Weer een paar dagen later kwam de loonwerker een lege mestcontainer brengen, zo'n 15minuten daarna reed er een grote vrachtwagen het betonpad op, vulde de container met drijfmest en vertrok net zo snel als hij gekomen was....ja, die jongens op de vrachtwagen hebben een strakke planning met al die ongeduldige boeren!
De volgende dag kwam de loonwerker weer terug, vulde zijn injector met mest en reed over onze weilanden.

En nu wachten we eigenlijk een heel klein beetje op wat regen. Ja, ik weet het, dat wilde je niet horen...Daarom liefst 's nachts, want overdag wil ik natuurlijk ook gewoon lekker buiten genieten van het heerlijke lenteweer! En ook niet teveel regen, want...hoera!...de nattigheid is grotendeels verdwenen uit de paddock, en dus.....wordt woensdag ons pad voorzien van een nieuwe laag split *springt een gat in de lucht*. Nu zouden ze eigenlijk afgelopen vrijdag óf vandaag komen, maar dat lukte toch niet helemaal met de planning, dus of het ook woensdag kon. Ook prima, als ze dan ook maar echt echt echt komen! Als het even lukt komen ze meteen ook met een klein kraantje om de berg zand de schuilstal in te rijden *springt nóg een gat in de lucht*.

En zo kwam het langzaamaan toch allemaal goed, met mijn picture perfect!

Winterplaatjes

 

 

 

 

 

 

 

Het ontstaan van "Zinin"

In 2007 kochten we via Marktplaats een klein afgelegen boerderijtje op een stuk grond van 1hectare.

Of eigenlijk kochten we een paar muren, een dak, een pompinstallatie voor (grond)water en 2 septic tanks. Het erf lag vol bergen met spullen uit de categorie "je weet nooit wanneer je het eens nodig zou kunnen hebben". 

Maar we waren verliefd op de idyllische lokatie en zagen potentie. Alhoewel ik eerlijk moet toegeven dat ik vooral mijn paard (toen was het er nog maar 1) al in de nog aan te leggen wei zag lopen.

Verliefd!!! Logisch toch??

Het was oorspronkelijk de bedoeling hier de weekenden en vakanties door te brengen. 

Ieder weekend en iedere vakantie laadden we de auto vol en reden we vanuit Utrecht naar het noorden, klussen! En iedere keer hadden we er zo'n ZIN IN om te gaan, ookal hadden we nog geen wc, badkamer of keuken. Weinig mensen om ons heen begrepen waarom we dit op onze hals hadden gehaald. En de noordelingen dachten waarschijnlijk: daar heb je weer n paar westerlingen die denken het geluk hier te vinden....met 3 jaar later een bord in de tuin omdat het toch niet zo was als verwacht.

Ik schreef eerder al "oorspronkelijk". Want hoe vaker we op en neer reden, hoe meer het leven in de stad ons tegen ging staan, juist omdat we zagen hoe het leven ook kon zijn. In de stad heb je de files, de drukte, geen parkeerplaats (terwijl je een vermogen betaald voor n parkeervergunning), de mentaliteit, het gebrek aan leefruimte in de breedste zin van het woord. En dus namen we het besluit om te verhuizen. Mede omdat we in 2010 de trotse ouders werden van een zoon, die we niet in de stad wilden laten opgroeien. Helaas hebben we door de financiele crisis ons huis (nog) niet kunnen verkopen, maar gelukkig is het wél gelukt het te verhuren.

Sinds begin 2012 wonen we nu officieel hier, op Boerderij Zinin.

Inmiddels hebben we een wc, badkamer én keuken. En ook de rest van de boerderij is klaar, inclusief de bedstee die we er terug in hebben gebouwd.

Aan de voorkant van de boerderij is de wei aangelegd, met inmiddels 4 paarden.
De beestenboel is nog verder uitgebreid met 4 kippen en Henk, de haan. We hadden in Utrecht al een hond en 2 poezebeesten (waarvan er één vlak voor de verhuizing werd doodgereden). En eind 2012 is ons gezin uitgebreid met een dochter.

Oh, ik vergeet bijna dat we sinds 2012 hier zelfs internet én tv hebben!!!

Hoe vermaak je je nu als stadsmens op een boederij?

Nou, als eerste ben ik natuurlijk druk als moeder met 2 jonge kinderen en het grootste deel van het
huishouden. Met daarnaast de paarden, de fruitboomgaard (vorig jaar al 4 appels en 2 pruimen, jeej!), de moestuin en de rest van de tuin. Ook vind ik het leuk om te doe-het-zelven, zoals de schuilstal (gemaakt van een open carport), de kuilbakken voor de paarden, het nieuwe kippenhok (nog in de maak) en alles waarvan ik denk dat we dat zelf wel kunnen maken.

Over bovenstaande passies zal deze blog dan ook voornamelijk gaan.

UPDATE: Nieuwsgierig hoe het er nu uit ziet? Kijk hier: Zin in een "extreme make-over"?