Vocking worst en Kniepertjes

Nee, er zit geen spelfout in bovenstaande titel.
Vraag een willekeurige Utrechter naar echt Utrechts eten, en 9 van de 10 zal zeggen "Vocking worst" of "broodje Utrèg" (broodje Vocking).
Dat is dan ook meteen het enige waar ik überhaupt op zou komen...

De Vocking (bak)leverworst bestaat al ruim 120 jaar en sinds het begin in 1891, is het recept onveranderd gebleven. Hij onderscheidt zich van andere leverworsten doordat hij vrij is van kleurstoffen en conserveringsmiddelen.
Door groot succes in de jaren '70 wordt de worst opgenomen in de schappen van Utrechtse supermarkten en bij de plaatselijke horeca geïntroduceerd.
Het “broodje Vocking” is geboren.
Vockingworst kun je dus gewoon op brood eten of bij de borrel, maar je kunt hem ook bakken.

In het noorden heb je de Groninger metworst (gedroogd of vers), ook de andere noordelijke provinciën hebben droge worsten, in de Groningse zit kruidnagel.



Verse worst

Gedroogde worst

De gedroogde metworst wordt vooral gegeten als borrelhapje of tussendoortje, maar kan ook in de soep gebruikt worden.
De verse worst wordt gebruikt in stamppotten en in de erwtensoep.
Wij eten de verse worst wanneer wij "dik doun in tunne" (voor een vertaling, lees dan dit blogbericht). Aan de blik in de ogen van de slager te zien, toen wij dit vertelden, zijn we enorme cultuurbarbaren...




Even weer terug naar culinair Utrecht.
Ik kwam dus niet verder dan Utrechtse Vocking worst, maar er blijkt nog meer te zijn.
In de categorie koekjes en andere zoetigheid, steken de Domtorentjes er met kop en schouders boven uit.  Een Domtorentje is een groot uitgevallen bonbon van pure chocolade, met een romige chocoladevulling. Ze zijn herkenbaar aan een reliëf van de Domtoren aan de bovenzijde.

Domtorentjes bestaan sinds 1922

Domtorentjes zijn per stuk te koop, of meerdere in een doosje.
Als je het echt goed wilt doen, koop je ze bij
Banketbakkerij Theo Blom (op de Zadelstraat 23 in Utrecht).
Hier zijn ook de originele Utrechtse sprits en Nijntje-koeken te koop.

Nou is dat allemaal leuk en aardig, maar ik houd helemaal niet van bonbons! Dus wat mij betreft doen de Groningers het beter met de kniepertjes.
"Kniepertjes" of "kniepkoukies" zijn dunne, harde wafels.
Ze lijken nog het meest op de oubliehoorntjes die voor schepijs worden gebruikt, maar dan anders...
Kniepertjes worden traditioneel gebakken rond de jaarwisseling.
In december behoren de wafeltjes plat gepresenteerd te worden en vanaf nieuwjaarsdag als rolletje.
De gedachte hierachter is dat in december het oude jaar zich volledig heeft ontvouwen.

Op nieuwjaarsdag symboliseert het rolletje het onbekende nieuwe jaar.

De meeste Nederlanders zullen de nieuwjaarsrolletjes wel kennen als Vegters rolletjes, maar die zijn lang niet zo lekker als zelfgemaakte kniepertjes, met dank aan de manege voor hun recept!
Kniepertjes danken hun naam aan het feit, dat de vroeger gebruikte gietijzeren knijpijzers bij het bakken boven open vuur, stevig moesten worden dichtgeknepen. Tegenwoordig bestaan er gelukkig elektrische wafelijzers.

Tenslotte nog één keer terug naar Utrecht. Hoe leuk is het om als werknemer de telefoon op te mogen nemen met:" Vocking goedemiddag!"