Fijne boeren buren (en blije paarden)

Wanneer je paarden aan huis hebt staan, met eigen en gehuurd land.
Land om ze te laten grazen, van te hooien en een gedeelte om te kunnen rijden. Dan loop je vanzelf tegen wat probleempjes aan.
Wij hebben namelijk geen trekker.
Gelukkig hebben we fijne boeren en boerenburen.

Zo hebben we vorig jaar een stuk weiland opgeofferd om een "rij-bak" van te maken. Mijn paard deed wat moeilijk bij onze eerste wedstrijden op gras, dus zo kon ik daar thuis aan werken. Ik reed dus gewoon op een afgezet stuk grasland. Maar wanneer je een tijdje op hetzelfde stuk gras hebt gereden, dan ziet dat er niet meer uit en rijd het ook niet meer zo heel fijn.
Wij waren dan ook heel erg blij toen onze buurjongen voor zijn verjaardag een heuse mini-trekker kreeg, met de nodige "tools" voor erachter.
In de Paasvakantie kwam hij met zijn mini-trekker (en daarachter zijn frees) over het boeren-buren-land naar ons toegereden en is zo'n 1,5 uur bezig geweest om de rijbak te frezen.

Door het land te frezen word de grond als het ware door elkaar geroerd
(bij ploegen word het echt omgekeerd).
Een win-win situatie. Ik blij met een bak die weer een stuk fijner is om in te rijden, de buurjongen blij want die kon aan het werk met zijn trekkertje én hij heeft natuurlijk ook meteen wat centen verdiend!

De rest van ons gehuurde weiland gebruiken we om te hooien.
Zelfde probleem: geen trekker.
Hiervoor maken we gebruik van de loonwerker die (net als onze buren) zo'n 3 km bij ons vandaan woont. Toen het mooie weer in aantocht was heb ik meteen gebeld, zodat hij weet dat we graag worden ingepland in zijn "maai-ronde".
Er werd gemaaid, een paar keer geschud, op wiersen geharkt, geperst en tenslotte werd er gisterochtend gewikkeld.
131 pakjes, van iets minder dan 1 hectare. Ik ben er blij mee!

Er zijn echter (net als wanneer je zelf je gazonnetje maait) altijd van die hoekjes en randjes waar gras blijft staan. En dat mogen de paarden weg snoepen. Normaal lopen ze 3-4 uur per dag op een afgezet stuk gras (strookbegrazing), maar nu mogen ze voor een paar dagen, 3 uur per dag, in de grote wei om de randjes weg te eten.
Kijk eens hoe blij ze zijn:

 Tenslotte nog een actiefoto:

Van links naar rechts:
 Diesel, hond Zen, grote vos Barinka a.k.a. Ugly Duckly,
Abiquil (Abby) en als eerste over de finish: Sjonnie de pony a.k.a. James Bont.

Stuif es in

Op 18 april was het zover, je kon weer kijken naar "stuif es in", live vanachter het raam. Akkers net geploegd en windkracht 6, dan ziet het er hier zo uit:

Nadat het de vorige keer (begin deze maand?) zo hard had gewaaid, kon ik het doek van mijn kasje aan de andere kant van het erf ophalen. Het frame was hier en daar losgeschoten, maar stond nog wel. Ik heb het frame toen met kurkentrekker-vormige grondpennen  vastgezet en het doek "gezekerd" met spanbanden.
En jawel, het kasje is deze keer keurig op zijn plek gebleven.
Helaas zijn alle potjes (en dus zaailingen + jonge plantjes) wel van de planken afgevallen.
Dus moet ik snel opnieuw gaan zaaien, maar dan zet ik alles wel op de grond.

 In de kas stonden:
-tomaten
-komkommers
-peultjes

In de (makkelijke) moestuin staat inmiddels:
- bieslook                - stamslabonen         - spinazie
- peterselie              - rode bietjes            - prei
 - salie                                                      - peultjes 
- rozemarijn            - rucola sla
- knoflook               - radijsjes

Op die ene dag wind na, is het steeds mooier weer.
De boeren hebben het dan over "groeizaam" weer. Op "onze oprit" is het dan ook een drukte van belang. Alle boeren waarvan de akkers aan deze weg grenzen, zijn druk met mest injecteren, ploegen en zaaien of poten.
Helaas voor mij, betekend dit ook dat mijn "rij-bak" dan verdwijnt. Zodra de akkers leeg zijn, rijden we hier namelijk op,  niet alleen tijdens veldritjes, maar ook om dressuur te rijden.  Dus kan ik weer naar de buitenbak van de buren (3,5km verderop) of naar de binnenbak op de manege. Maar ik overweeg momenteel ook om n stuk weiland op te offeren, zodat ik bij huis kan blijven trainen. Ik ben namelijk ook weer begonnen met lessen. En als stok achter de deur tegen mijn (toch wel) faalangst, heb ik me ook direct opgegeven voor 3 wedstrijden in mei en juni.
Omdat het "outdoor" seizoen weer is begonnen, worden deze wedstrijden op gras gereden, dus hier kan ik dan in de wei mooi voor oefenen.

Maar goed, het groeizame weer, dat is ook  te zien aan het gras in de wei.
Onze "oogst" wei is nog snel even gesleept door de buurman. Omdat de paarden hier afgelopen herfst en winter hebben gelopen, moest de mest die erop lag nog verspreidt worden. Daarnaast beschadig je de grasmat met slepen een beetje, waardoor deze weer sterker word, ookal klinkt dat misschien niet logisch.

Helaas zie je in de wei voor het huis toch ook veel onkruid opkomen en om te voorkomen dat dit de overhand krijgt op het gras, heeft de loonwerker ons toegevoegd aan zijn"to-do-lijstje" om te spuiten.
Maar zover is het nog even niet, dus heb ik afgelopen week de wei weer in vier stukken verdeeld en de paarden mochten eindelijk weer wat vers gras eten. Wat waren ze blij! Rustig opbouwen, dus afgelopen week begonnen met 1uur en inmiddels 2uur per dag, want we willen natuurlijk geen koliek of hoefbevangen paarden...

Aaaaah toe baas, nog één hapje gras?