Hoe gaat het nu met....

In september 2016 schreef ik mijn laatste blog hier.

Ons meisje zou bijna naar school gaan en ik ging mijn werk weer oppakken.

Alles verliep goed en mijn werkagenda was al vlot bomvol. Natuurlijk was het even wennen en aanpassen en fine-tunen, maar oh wat heerlijk, ik genoot ervan!

Ondertussen genoten we de rest van dat jaar en in 2017 ook van leuke dingen doen.

Vrienden van ons die in Amsterdam wonen, hebben een sloep en daarmee gingen we varen. Wat een belevenis voor de kinderen, varen door de Amsterdamse grachten. We legden aan in een haventje en beklommen de ADAM toren.

Wauw! Wat is Amsterdam grooooot!

We knutselden met vondsten uit de natuur rondom ons erf en van de kinderboerderij.

Katapult. Eikels. Blije kinderen.

We hartje veren

Het meisje verliet de kinderopvang en ging naar school. En met 2 dagen er tussen vierden we een 4^e en 6^e verjaardag.

Ballerina traktatie

Legertaart

We gingen op winterzon vakantie naar één van de Kaap Verdische eilanden: Sal. 

Terug van de zon hadden we geluk met een vers laagje sneeuw. En dat betekend altijd: slee achter de auto en een ritje over onze “oprit”.

"Vol gas mama!"

We deden leuk experimenten:

Voor de 76^e verjaardag van mijn schoonvader hadden we een grote verrassing. Mijn schoonvader ging altijd graag naar oorlogsmuseums en vooral tanks hebben zijn interesse. Hij zou zo graag de “Maus” een keer zien, maar ja, daar was er nog maar één van en die stond helemaal in Rusland in een tankmuseum. We ontdekten dat dat museum sinds kort ook geopend was voor niet-Russen. Dus na een dik pakket van vragenlijsten en belangrijke paperassen te hebben ingeleverd, kregen we toestemming en gingen we met ons viertjes naar Moskou. 

Kubinka tankmuseum

Loodsen en loodsen vol tanks

Een detail van de "Maus" tank ;-)

Wat een belevenis was dat! En nu, in 2020, zijn we zoooo blij dat we dat destijds hebben gedaan…

Zoonlief heeft zijn interesses iniedergeval niet van een vreemde ;-)

In maart en juli deden we een spontane Dinovember actie. Als je een kind hebt dat gek is op dino’s is dat echt ontzettend leuk om te doen. Wij hebben altijd reuze voorpret en de reactie van onze zoon de volgende ochtend is onbetaalbaar.

De dino's hadden met de camera allemaal gekke selfies genomen
en een paar foto's met onze diep slapende zoon!

 Ik deed in 2017 sportspecifieke personal training en ging kickboksen. Sporten, ik vind het zo heerlijk! Soms deed dochter ook mee, of moedigde mij aan.

Zoonlief raakte in de ban van de spelcomputer (van vriendjes), maar van ons mag hij er geen. Dus wat doe je dan? Dan maak je zelf wat!

We trokken er nog steeds regelmatig op uit om de omgeving te verkennen. Zo beklommen we de Martini toren en ontdekten we de Zeegse duinen.

Zeegse duinen

We namen de Teddyberen Express (van de STAR), gingen naar de vliegshow in Oostwold en bezochten 2x de TT in Assen.

We namen een kijkje in Kameleondorp en het Avontureneiland en hielden slangen en tarantula’s vast in de DoeZoo. Als we bij opa en oma Utrecht waren, deden we ook leuke dingen. Het Spoorwegmuseum, een rondvaart door de grachten, shoppen!

We deden een minivakantie in de buurt van de Efteling en bezochten toen ook de grotten van Limburg.

Onze opa Ridgeback Zen  kreeg gezelschap van onze nieuwe aanwinst puppy Dan. 

En mijn merrie Abby beviel van een prachtig merrieveulen, Miss Braveaux. 

Opa Zen

Opa Zen

Puppy Dan

Puppy Dan

Net geboren: Miss Braveaux

En wat doen babies veel? Slapen!

Hier is Braveaux'tje al iets ouder en erg nieuwsgierig!

Ik kreeg een superleuk kraamboeket ;-)

Ergens begin zomer werd de weg vanaf 7.00 afgesloten ivm asfaltwerkzaamheden, maar de kinderen moesten naar school. Dus dat werd 's morgens een ochtendwandelingetje door het land van onze boerenbuur, naar de auto die we de dag ervoor daar klaar neer hebben gezet. 

Vrienden kwamen bij ons hun nieuwe caravan testen. Reuze gezellig! 

De volgende dag gingen we BBQ-en.
"Zin in een stukje kip?"
"Nee, doe mij die haan van vanmorgen maar!"

We vierden het 50jarige huwelijk van mijn schoonouders met een lang weekend op Texel.

Ook dat is een herinnering, waar we nu, in 2020 zo blij mee zijn!

In september overleed onze lieve kat Jop.

Onze zoon haalde in 2017 zijn A, B én C diploma (na heeeeeel lang te hebben moeten wachten om af te mogen zwemmen voor A)

En we vierden wéér 2 verjaardagen, deze keer de 5^e en 7^e .

Unicorn taart

Unicorn traktatie

Bowlingbaan taart

We vonden een ijsvogeltje op ons erf (welke nog steeds in de vriezer ligt om op te laten zetten)

We eindigden 2017 met Kerst op vakantie in Gambia. 

Voor het eerst geen Heilige Abend bij mijn schoonouders…. Ik denk daar nog vaak aan terug.

Volgende keer praat/schrijf ik jullie bij over hoe in 2018 ons leven op de kop kwam te staan en hoe dat nu nog steeds een grote rol speelt in ons leven.

Waarom ik ging bootcampen (Ruiterfitheid)

Een team is zo sterk als de zwakste schakel.
De zwakste schakel wordt, als het goed is, geholpen en gemotiveerd door zijn (betere) teamgenoten, maar uiteindelijk kan de zwakste schakel er alleen zelf op trainen om een betere versie van zichzelf te worden. Daarnaast wordt een team meestal bijgestaan door een trainer, verzorger, materiaalman en noem maar op.

Ook paardrijden is een teamsport, samen met je paard vorm je een team.
Ik probeer er op verschillende manieren voor te zorgen dat mijn paard een "happy athlete" kan zijn. Ik maak weloverwogen keuzes voor wat betreft huisvesting, stal- en voermanagement. Ik schakel regelmatig de hulp in van de (holistische) dierenarts, dierenfysiotherapeut, hoefsmid en zadelmaker.
Uiteraard hebben wij ook les van een hele fijne instructrice, dankzij haar ben ik een beter team geworden met mijn paard. Ze leert mij beter te rijden, en daarmee leert mijn paard ook, want we moeten het samen snappen en samen leren goed uit te voeren.

De helft van ons team: Abiquil, oftewel Abby.

Maar goed, die "happy athlete", dat is maar de helft van het team.
De andere helft, dat ben ik, de ruiter.
De laatste jaren werd ik mij er steeds meer van bewust, dat ik er ook voor moet zorgen dat ik een betere atleet word, ten gunste van het team.
Want laten we wel wezen, paardrijden is dan wel een sport, maar je krijgt er niet meer dan een basisconditie van. Tenzij je thuis hoort in een programma als "my 600lb life", maar dan is een trap op lopen vaak al een hele opgave.
Je krijgt er ook geen supergespierd lichaam van, ondanks dat je heel veel (houdings)spieren gebruikt bij het rijden. En de spierballen die je krijgt, die zijn als je het goed doet, niet zozeer van het rijden zelf, maar van alle klusjes in en om de stal.

Sjouwen met hindernismateriaal

Nieuwe lading strobalen in- en vervolgens uitladen
 

Vooruit, uit onderzoek zou blijken dat je met 45min. rijden (in stap, draf en galop) zo'n 200 calorieen verbrand. (Dat staat gelijk aan 15min touwtje springen, 20min hardlopen of 30min fietsen).
Hartstikke leuk allemaal, maar daar draait een atleet zijn hand niet voor om.

Daarom ging ik eind 2015 op zoek naar "ruiterfitheid"-trainingen.

Bij een dergelijke training, ligt de nadruk op het verbeteren van uithoudingsvermogen/conditie, lenigheid en voor je balans is rompstabiliteit (core stability) ontzettend belangrijk.
Die ene die ik vond, hier in het Noorden, was 30min rijden met de auto en op een voor mij onmogelijke tijd.
Dus ging ik op zoek naar diverse soorten van conditie trainingen. Ik heb echt een schijthekel aan hardlopen, dus dat viel af, toen nog wel ;-)

Uiteindelijk werd ik getipt en deed ik, samen met een paardrijdende vriendin, een proefles boxing bootcamp, lekker buiten, tussen de sneeuwresten. Super leuk vond ik het, ondanks dat het best een pittige training was. Veel interval training, stoten en trappen, veel bovenbenen en schouders, en voldoende core stability.

 

Bleek mijn trainingsmaatje een chronische slijmbeursontsteking in haar schouder te hebben. Dan is boksen niet de beste keus....
Ik bleef gewoon doorgaan met de boxing bootcamp, maar we namen samen een proefles urban bootcamp. Ook dat vond ik super leuk, al was ook dit best pittig. (Alhoewel, misschien moet ik gewoon concluderen dat mijn ruiterfitheid inderdaad niet zo geweldig was ;-))
Urban bootcamp is ook lekker buiten. We lopen stukken hard door een woonwijk, om tussendoor te stoppen bij een stoeprand, een hekje, een speeltuin, pleintje of parkeerplaats. Daar doen we dan diverse interval oefeningen of oefeningen voor bovenbenen, armen en schouders en ook flink wat core stability.

 

Bleek mijn trainingsmaatje niet voldoende hersteltijd te hebben, omdat ze de dag ervoor ook met een loopgroepje hard loopt...

En ik? Ik ben helemaal enthousiast, al vervloek ik inmiddels het touwtje springen (boxing-style, net ff anders dan tralala "in spring de bocht gaat uit") en mopper ik ook echt wel eens tijdens de zoveelste wall-sit na minutenlang te hebben gesquat of plank sessies. Mijn hemel planken, ik geloof dat ik dat het minst leuk vind van alle oefeningen! Maar dat gevoel achteraf, I love it.

Alleen die spierpijn hè, die love ik dan weer wat minder :-))

 

The day after leg-day

 

Paardrijden is geen sport!

Whahaha....paardenmensen denken nu:
"What the f*ck! Ga zelf maar eens op een paard zitten!"
en andere mensen denken waarschijnlijk:
"Zie je wel, dat vind ik nou eigenlijk ook, het paard doet toch al het werk?, maar als je dat hardop zegt zijn al die paardenmensen over de zeik!".

De titel is natuurlijk een lokkertje.
Paardrijden is naar mijn mening zeker een sport.
Toegegeven, op een paard zitten is niet zo moeilijk, op een paard rijden is echter moeilijker dan je denkt.
Als je iemand paard ziet rijden, lijkt het alsof de ruiter alleen maar op het paard zit en niet zo veel doet. Dat is ook de bedoeling, het moet er moeiteloos uitzien, je moet zo klein en zo min mogelijk hulpen geven, maar daar gaat dan ook heel veel training aan vooraf! Het is een ontwikkeling in samenwerking, harmonie en eenheid, balans en timing.

Als het goed is, ben je als ruiter dusdanig getraind dat je balans, timing en manier van bewegen zo goed ontwikkeld is, dat deze verweven is met de beweging van het paard, waardoor de beweging van het paard jou niet uit het zadel kan brengen.
Het is iedere keer weer een uitdaging en na de nodige oefening, kom je weer voor de volgende uitdaging te staan.

Daarnaast zit je op een paard, een levend wezen met een eigen wil, want denk maar niet dat je met jouw spierballen kan winnen van een paard, winnen kan je alleen door slimmer te zijn, en zelfs dan "verlies" je soms nog!

 Dus, voordat je zegt, paardrijden is geen sport:
- ooit op een onvoorspelbaar dier gezeten met een eigen wil
- ooit gedanst met iemand die een andere taal spreekt
- ooit op een teamgenoot vertrouwd van 900kg
- ooit gevallen van zo'n 2 meter hoogte met zo'n 30km/u
- een dier dat je kan doden met een trap
- een dier waar je van af kan vallen, je botten kan breken, je verlamd kan raken of nog erger
- een sport waar een klein foutje of onoplettend moment je je leven kan kosten

Prachtig filmpje (en mooi nummer, ookal houd ik niet van country)

 

 Heb jij wel eens paard gereden? Zeg eens eerlijk, wat vind jij? Is paardrijden een sport? Waarom wel/niet?